ΠΟΛΥΣΑΛΑΤΑ ΜΕ ΦΑΚΕΣ, πρασινάδες και χαλούμι!

Για δες εδω μια πολύχρωμη σαλάτα για όλα τα γούστα...

Υλικά:

1. μισό κιλό σπανάκι φρέσκο ωμό, πολύ καλά πλυμένο
2. ένα ματσάκι ρόκα, πλυμένη
3. ένα ποτήρι φακές βρασμένες και στραγγισμένες καλά
4. 2 φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα
5. ντοματάκια τσέρυ ολόκληρα
6. σταφίδες ξανθές, πλυμμένες και στραγγισμένες και καλά σκουπισμένες σε πετσέτα
7. 100 γρ χαλούμι κομμένο κυβάκια
8. Ελάχιστο λάδι
9. Λίγο αλάτι
10. Μερικές σταγόνες ξύδι [απλό ή με εστραγκόν – το μπαλσάμικο μάλλον πέφτει βαρύ στην συγκεκριμένη σαλάτα]

Εκτέλεση

1. το σπανάκι και τη ρόκα τα πλένουμε καλά και τα στραγγίζουμε να φύγουν τα νερά. Εγώ θα σκουπίζω σε πετσέτα
2. Χοντροκόβουμε το σπανάκι και τη ρόκα με μαχαίρι. Δεν πρέπει να είναι πολύ λεπτά, αλλά ούτε τόσο χοντροκομμένα που να μην μπορούν να χωρέσουνε σε μια κουταλιά μαζί με τα άλλα υλικά.
3. Τα τοποθετούμε στη βάση ενός μπωλ. Καλό είναι να τα έχουμε ανακατέψει με λίγο αλάτι πριν ώστε να μαραθούν απαλά. Τα βάζουμε σαν βάση και σαν στόλισμα. Τα υπόλοιπα υλικά θα μπουν από πάνω αλλά δεν θα ανακατέψουμε καλά, για λόγους αισθητικού αποτελέσματος!
4. Ανακατεύουμε όλα τα άλλα υλικά μαζί σε ξεχωριστή γαβάθα, με λίγο λάδι και ελάχιστο αλάτι [τις ντοματούλες τσέρυ δεν τις κόβουμε, τις αφήνουμε ολόκληρες]
5. Τοποθετούμε στο κέντρο της μεγάλης σαλατιέρας, πάνω από τη ρόκα και το σπανάκι.
6. Σερβίρουμε χωρίς άλλο ανακάτεμα.

Το «οπτικό» αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό! Και το γευστικό επίσης !

ΚΙΜΑΔΟΠΙΤΑ yummy!

Η εν λόγω πίτα, αφενός δεν είναι διαδεδομένη, αφετέρου βγαίνει γλυκιά και «τρυφερή» και είναι από τις ευκολότερες που μπορούν να γίνουν!

Μπορείς να αυτοσχεδιάσεις κιόλας.......

ΥΛΙΚΑ

ένα κιλό κιμάς μοσχαρίσιος [από καλό κομμάτι, και δύο φορές περασμένος στη μηχανή του κιμά]

6-7 ντομάτες μεγάλες για σάλτσα ή εάν προτιμάς ντοματάκι κονσέρβα κομμένο κυβάκια

3 μεγάλα κρεμμύδια

Μπαχάρι – γαρύφαλλο σε μπαλλάκια και όχι σκόνη

4-5 φύλλα δάφνη

Αλάτι – Πιπέρι

Λίγο ρύζι άσπρο, πχ 2 κουταλιές της σούπας, ότι κι άν είναι

Λίγο λάδι

Μισό κιλό φέτα

Ένα πακέτο = μισό κιλό φύλλο κρούστας [αυτό που κάνουμε μπακλαβάδες και κάνει για όλες τις δουλειές] – εγώ προτιμώ όχι κατεψυγμένο, αλλά αυτό που είναι στη συντήρηση

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Καθαρίζεις – κόβεις τα κρεμμύδια [κυβάκια κατά προτίμηση] και τα βάζεις σε βραστό νερό για 3-4 λεπτά.

Σουρώνεις και πετάς το νερό. [δεν τσιγαρίζουμε – σωτάρουμε ότι μας πέσει στο χέρι, προσπαθούμε να το ξεπεράσουμε αυτό και να το κάνουμε μόνο όταν είναι απαραίτητο !]

Σε κατσαρόλα βαθιά [για να μην πιτσιλίσεις όλο τον κόσμο και καθαρίζεις μετά], βάζεις 1 δακτυλάκι λάδι και τσιγαρίζεις καλά τον κιμά.

Πρόσεξε η φωτιά να είναι μέτρια για να μην τον τηγανίσεις ! καλύτερα να σου πάρει 2-3 λεπτά περισσότερο....

Ανακατεύεις διαρκώς. Δυστυχώς είναι η μόνη περίπτωση που δεν γίνεται να μην τσιγαρίσουμε!

Προσθέτεις τις ντομάτες [αν προτιμήσεις φρέσκες τις χτυπάς στο μούλτι] ή τον τοματοχυμό.

Προσθέτεις τα ελαφρώς βρασμένα κρεμμύδια

Νερό μέχρι να σκεπάσει καλά τον κιμά, αλλά θα πρέπει να συμπληρώνεις και κατά την διάρκεια βρασμού

Μπαχάρι- γαρύφαλλο – αλάτι – πιπέρι – δάφνη όοοολα μαζί μέσα

Βράζεις για περίπου 40 λεπτά σε μέτρια φωτιά.

Δεν είναι ανάγκη να είναι εντελώς τελείως βρασμένος ο κιμάς, θα μπει και στο φούρνο !

Σε μέτριο ταψί, αλείφεις με λάδι τον πάτο και στρώνεις τα μισά από τα φύλλα, με τρόπο ώστε να καλύπτουν όλες τις μεριές, και να εξέχουν τριγύρω, ώστε να τα μαζέψεις μέσα μετά να μην χυθεί η γέμιση του κιμά !

Ανάμεσα σε αυτά τα φύλλα, ΔΕΝ ΒΑΖΕΙΣ ΛΑΔΙ .

Θα έχει ζουμιά ο κιμάς, δεν θέλουμε να κάνουμε σούπα !

Μόλις ετοιμαστεί ο κιμάς, απομακρύνεις από τη φωτιά και αφαιρείς τα μπαχάρια, δάφνες, γαρύφαλλα, ότι δηλαδή δεν τρώγεται ! Άλλωστε, έχουν δώσει το άρωμά τους, δεν χρειάζεται να τα μασήσουμε κιόλας !

Χοντροκόβεις την φέτα και πετάς και το ρύζι πλυμμένο [προς Θεού, ΩΜΟ, μην το βράσεις!].

Δεν ανακατεύεις και πάρα πολύ. Το κάνεις απαλά, με αβρότητα ! Δεν θέλουμε να λιώσει η φέτα. Το ρύζι αυτό θα απορροφήσει τα υγρά του φαγητού σου, δεν θα φαίνεται στη τελική παρουσίαση του έργου !!!!

[στα χωριά παλιά, βάζανε είτε τραχανά, είτε τριμμένη φρυγανιά, η γεύση όμως που προκύπτει είναι «ιδιαίτερη» μπορεί να βγεί λίγο ξυνούτσικη και οπωσδήποτε δεν την έχουμε πολυσυνηθίσει εις τας Αθήνας...]

Τα πετάς στο ταψί που έχεις βάλει τα φύλλα. Στρώνεις 2-3 φύλλα από πάνω, τα περνάς όμως με ένα πινελάκι με λάδι ανάμεσα, ή με το χεράκι σου, χωρίς όμως υπερβολές. Δεν απαιτείται να κάνεις πλήρη επάλειψη ούτε να εξωτερικευτείς καλλιτεχνικώς!

Μετά, γυρίζεις ότι κρέμεται απ’ έξω, προς τα μέσα !

Γύρω – γύρω όλοι ....

Συνεχίζεις με τα επόμενα φύλλα τα οποία στρώνεις και τα μαζεύεις από κάτω ....

Τελειώνεις χαράσσοντας κομμάτια, όπως γουστάρεις κι αγαπάς.

Ψήνεις μέχρι να ροδίσουν όμορφα τα φύλλα, αλλά κοίτα να παραμείνουν ξανθά και να μην σκουρύνουν πολύ γιατί πικρίζουν ... όχι δηλαδή ότι θα το καταλάβει και κανείς ...

Αν έχεις χρησιμοποιήσει πυρέξ, είσαι έτοιμος και για σερβίρισμα !

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ : Μπορείς να το φτιάξεις και από την προηγούμενη, ξαναζεσταμένο είναι μούρλια !!!!